Hoe is het nu met... de familie Klein Kranenbarg?

Mark en Jessica zijn ouders van Fenna (6) en Vigo (3).

“Tussen de eerste en tweede lockdown hebben we erg leuke dingen gedaan, alsof corona er even niet meer was, maar nu is dat toch wel een beetje anders. Eigenlijk is het afgelopen jaar omgevlogen. Na de eerste lockdown in het voorjaar huppelden de kinderen weer naar school en de opvang alsof er niets was gebeurd. Zelfs zwemles werd weer opgepakt en eigenlijk was er weer gewoon ritme."

“Eigenlijk is het afgelopen jaar omgevlogen, tijdens de zomervakantie was het net alsof corona even niet bestond.”

"In onze omgeving kwam niemand direct in aanraking met corona, dus voor de kinderen was corona toch een beetje ongrijpbaar, maar daar kwam al gauw verandering in. Ik ben namelijk in september begonnen in de zorg als zij-instromer, en in september maakte ik voor het eerst mee dat de afdeling dichtging omdat er bij een cliënt corona werd geconstateerd. Omdat ik in aanraking was geweest met deze cliënt, heb ik enkele dagen thuis rondgelopen met een mondkapje op en handschoenen aan. Ik heb zelfs in het logeerbed geslapen tot ik de – gelukkig – negatieve testuitslag kreeg. Een soort van quarantaine dus. Voor de kinderen was dat wel heftig, even niet knuffelen met mama. Maar dat hebben ze dubbel en dwars ingehaald en zijn ze het nu eigenlijk alweer vergeten. Afgelopen zomer – tussen die twee lockdowns in - zijn we heerlijk naar Zeeland vertrokken voor een vakantie. Er even tussenuit. Dat was absoluut een mega hoogtepunt! En er is daar ook zoveel ruimte, dat we eigenlijk niet bang hoefden te zijn voor een besmetting. Het was eventjes alsof corona niet bestond. Je merkt dan wel dat je nu met deze tweede lockdown ook wel een beetje de zon én vakantie mist. En met zo’n mini quarantaine komen de muren inderdaad wel op je af. Oh ja, van de week ging er nog een kop thee op een volle tafel om, die ook nog eens de laptop van Mark ruïneerde. Dan merk je wel dat er wat minder rek is dan in het voorjaar…"

"Deze tweede lockdown is af en toe wel echt een uitdaging en voor de kinderen is het soms ook afzien. Bijvoorbeeld nu Fenna in groep 3 zit en de scholen wéér dicht zijn… Vigo heeft afscheid genomen van de peuterspeelzaal van Doomijn en zou op 4 januari beginnen op school, maar dat ging natuurlijk niet door. Hij hangt dus nu een beetje tussen school en de opvang in. De werkjes en filmpjes vanuit school vindt hij nog wel lastig. Het stil zijn in de ochtend, wanneer zijn grote zus les heeft, is ook soms een uitdaging. Vigo gaat daarom ook één keer in de week naar opa en oma zodat hij even volledig de aandacht krijgt. Dat vindt hij heerlijk! We proberen het ritme er zoveel mogelijk in te houden, daar werkt iedereen het beste op. En ook al verzinnen we de leukste activiteiten, deze tweede lockdown komt de iPad toch soms iets meer om de hoek kijken. Dat heeft vooral met het huidige seizoen te maken; wat een megagroot verschil met de eerste lockdown is dat. Met Mark zijn eigen bedrijf in pensioenadvies gaat het goed. Het wordt, ondanks corona, steeds drukker! En zoals ik al vertelde ben ik weer met een studie én werk begonnen als zij-instromer in de zorg. Eigenlijk best veel veranderingen en al met al ook een stuk drukker dus tijdens deze tweede lockdown. Wij hebben er bewust voor gekozen om – ook al heb ik een cruciaal beroep – geen gebruik te maken van de noodopvang. Op school krijgen de kinderen begeleiding en geen les. We merken dat Fenna behoorlijk snel is afgeleid en we zijn bang dat er daardoor ook minder van het schoolwerk terechtkomt. Daarom begeleiden we haar zelf. Voor Vigo is het natuurlijk ook gek dat hij nog geen dag op school heeft gezeten, in zijn nieuwe klas. Wel is er veel contact met de juffen en meesters van Fenna, en kunnen we gemakkelijk met vragen bij hen terecht via de verschillende kanalen."

"Het is dus enorm puzzelen, maar zijn we enorm geholpen met opa’s en oma’s, en ooms en tantes die ervoor zorgen dat we ook echt geen gebruik hoeven te maken van de noodopvang. Fenna en Vigo vinden het eigenlijk allemaal wel prima en zelfs gezellig thuis. Toch missen ze wel het contact met vriendjes en vriendinnetjes. Je merkt dat kinderen leven met de dag en dat dit een soort rust met zich meebrengt waar wij als volwassenen nog wel wat van kunnen leren. We zijn nog steeds blij met onze keuze, al is het dus wel een stuk drukker. Wij houden het samen leuk door bijvoorbeeld ‘s avonds even keihard de muziek aan te zetten. Heerlijk uitrazen en dansen. Een goede afsluiting van de dag! We bakken veel samen en genieten ook van deze momenten. Net als het samen eten aan tafel, kletsen en even écht aandacht voor elkaar. Samen een filmavondje plannen, of bouw een tent. Stap echt even in die kinderwereld. En wat ik heel belangrijk vind is om elke dag naar buiten te gaan. Even een frisse neus (of even heel hard schreeuwen buiten…). En voor alle mama’s en papa’s: vergeet niet voor jezelf te zorgen, zodat je op de momenten met de kinderen ook echt de energie voor hen hebt. Lekker even in bad met een goed boek, of op de bank met een kop thee. Wil het vandaag niet? Morgen weer een dag!”

"Je merkt dat kinderen leven met de dag en dat dit een soort rust met zich meebrengt waar wij als volwassenen nog wel wat van kunnen leren."